Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/14259 K.2013/13141

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... idaresinde bulunan davalı ... şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın davacı ...’a ait araca çarptığı araçta maddi hasar meydana geldiği, sürücü ...’ın kazadan dolayı korku oluştuğunu belirterek ... için 1.500 TL. manevi tazminat, ... için 6.322 TL. hasar bedeli 1.500 TL. değer kaybı bedelinin sigorta şirketi poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmiş davacılar vekili yargılama aşamasında manevi tazminat talebinden feragat ettiklerini beyan etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı ...’ın manevi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, davacı ...’ın davasının kısmen kabulü ile 4.843,06 TL. hasar bedelinin davalılardan, 1.000 TL. değer kaybı bedelinin davalı ...’ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden; davacılar vekili dava dilekçesinde davalı ... şirketinden manevi tazminat talep etmediği halde davacının manevi tazminat talebinden feragat etmesi nedeniyle davalı ... yönünden manevi tazminat talebinin reddine karar verilerek davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil bozma nedeni ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3/2.maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilmesi gerekmiştir.