Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/16250 K.2013/17198

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilin içinde yolcu olduğu araç ile davalı şirkete trafik sigortalı olan araçla çarpışması sonucu yaralandığını, kazanın oluşumunda davalı şirkete sigortalı olan aracın kusurlu olduğunu,şirket tarafından dava öncesinde ödenen tazminat miktarının yetersiz olduğunu belirterek 1000,00 TL sakatlık tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş iken ıslah dilekçesi ile talebini arttırarak 96.885,59TL tazminatın temerrüt tarihinden itiberen işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, usulüne uygun ödeme yapıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre,davanın kısmen kabulü ile 96.885,59 TL nin 21.06.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Faize ilişkin fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maluliyet nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekilince dava dilekçesi ile temerrüt faizi olarak yasal faiz talep

edilmişken, davacı vekili ıslah dilekçesi ile avans faizi istediğini belirtmiştir. Ancak mahkemece temerrüt tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiştir. Oysa zarara neden olan kamyonet ticari araçtır ve 6100 sayılı HMK 176 vd maddelerine göre davacının davasını bu şekilde ıslah ederek temerrüt faizi talep etmesine de bir engel bulunmadığına göre, ticari faiz niteliğindeki avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMK’nin 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.