Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/3474 K.2013/6125

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı ve davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (alacaklı) vekili, Yozgat İcra Müdürlüğü’nün ...sayılı Takip dosyasında 03.09.2009 günlü hacizde borçlulara ait yeni tarihli çok sayıda belgenin ele geçtiğini, borçlunun eski işçisi ...’ün davacı şirket bünyesinde çalıştığını ve geniş yetkilerle donatıldığını, iş yeri devri nedeni ile üçüncü kişinin de işletmenin borçlarından sorumlu olması gerektiğini belirterek davanın kabulü ile istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (üçüncü kişi) vekili, borçlularla üçüncü kişi şirket arasında organik bağ bulunmadığını, iş yeri devri de yapılmadığını, hacizde iki adet belgenin görülmesi nedeni ile muvazaalı hareket edildiğinin iddia edilemeyeceğini, bu evrakların iş yerinde çalışan ... ün borçlu Mustafa’nın bir kısım işlerini daha önce takip etmesi ve

borçluların eski çalışanı olması nedeni ile ele geçtiğini, borçlulara ait markayı taşıyan bakliyat ürünlerinin ise satış amacı ile bilindirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu ...) mirasçıları, mirasın reddi kararını sunarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan delillere göre: “İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, dava konusu mahcuzlardan bir adet fotokopi makinesi ile bir adet bilgisayar ile kasa ve klavyesinin üçüncü kişinin ticari kayıtlarında yer almadığı, diğerlerinin ise envanter kaydının bulunduğu, yer almadığının bilirkişi incelemesi ile tespit edildiği“ gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı ve davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklı tarafından İİK’nun 99. maddesi uyarınca “istihkak iddiasının reddi” davası olarak açılmıştır.

Davacı üçüncü kişi şirket icra takibine dayanak senedin düzenlenmesinden sonra kurulmuştur. Kurucularından bir tanesi borçlu Mustafa ile Nuran’ın oğlu diğeri de gelinidir. Şirket kurulduktan sonra kısa aralarla hisse devirleri yapılmış, borçluların yakın akrabaları ortaklıktan ayrılmıştır.

Hacizde hazır bulunan ve üçüncü kişi şirketin de yetkilisi olan öncesinde borçluların yanında çalıştığı konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Hacizde borçlulara ait belgeler ele geçmiştir.

Ticaret sicil kayıtları arasında bulunan evraklara göre borçluların ticari faaliyetlerini yürüttüğü “Ankara yolu 7. km.” adresindeki depo üçüncü kişi şirkete 01.11.2008 tarihinde kiraya verilmiştir. Kira ilişkisinin ne kadar sürdüğü, borçlu şirketlerle ile üçüncü kişinin aynı adreste birlikte tek şirket gibi faaliyet gösterip göstermediği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılamamaktadır.

İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. İcra Müdürlüğü’nün sehven İİK’nun 99. maddesini uygulaması ispat yükünün yer değiştirmesi sonucunu doğurmayacaktır. Karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip olan ve ispat yükü altında olan üçüncü kişi vergi levhası, ticari kayıtlar gibi delillerin yanı sıra faturalara dayanmaktadır. Ne var ki somut olayın özellikleri dikkate alındığında, sunulan

delillerin ispat yükü açısından değerlendirilmesinden önce üçüncü kişi şirketin, alacaklıdan mal kaçırmak için muvazaalı olarak kurulup kurulmadığı yönünde yeterli incelemelerin yapılması gerekir.

Bu bağlamda üçüncü kişi şirketin kurucularından sonraki ortaklarının borçlu şirketlerin çalışanları olup olmadığı SGK kayıtları getirtilerek araştırılmalı, borçlularla birlikte sıkı bir organik bağ içerisinde tek bir şirket gibi faaliyet gösterip göstermediği, borçluların ticari emtiasının önemli bir bölümünü devralıp almadıkları hususları mahallinde kolluk incelemesi ile ve ticari kayıtların yanı sıra vergi kayıtları üzerinde yaptırılacak bilirkişi incelemesi ile saptanmalıdır.

Muvazaanın ve iş yeri devrinin bulunmadığı (iş yeri devri varsa İİK’nun 44. maddesindeki gereklerin yerine getirilmediği) sonucuna varılırsa, bu kez faturalar kapsamında kalan mahcuzlar yönünden istihkak iddiasının kabulü diğerleri açısından reddi gerekir.

Belirtilen hususlar dikkate alınmadan eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı biçimde karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONU Ç