Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/4190 K.2012/9152

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın davalıların malik ve işletenleri oldukları işyerinden çıkan yangın sonucu zarar gördüğü için davacının sigortalısına ödemek zorunda kaldığı 24.950 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalı ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kabulü ile, 24.950 TL'nin ödeme tarihi olan 9.1.2009'dan işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalıların maliki ile kiracısı oldukları yapıda çıkan yangının, davacıya kasko sigortalı araca hasar vermesi ve hasar bedelinin davacı tarafından sigortalısına ödenmesi nedeniyle zararın yapı maliki ile kiracıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

BK nun 58. maddesi uyarınca, bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur. Bu cihetten dolayı kendisine karşı mesul olan şahıslar aleyhindeki rücu hakkı mahfuzdur. Dosya içerisindeki kira sözleşmesinden de anlaşılacağı üzere davalı ..., yangının çıktığı tek katlı prefabrik oto yıkama bölümünün malikidir. Bu durumda anılan yasal düzenleme karşısında davalı ... hakkındaki davanın da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde aksi düşünce ile reddine karar verilmesi isabetli değildir.