Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/6120 K.2013/4837

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu araçların neden olduğu kaza sonucunda müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek 66.569,99 TL işgücü kaybı tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, 52.220,62 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından doğan bedensel zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacının trafik kazası sonrasında sürekli işgücü kaybına uğradığı ileri sürülmüş olup, mahkemece hükme esas alınan sağlık raporunda davacının % 44 oranında sürekli işgücü kaybına uğradığı kabul edilmiştir. Ne var ki; anılan raporda, maluliyet oranının belirlenmesinde

hangi kriterlerin esas alındığı belirtilmediğinden, hüküm vermeye elverişli değildir. Mahkemece, belirlenen işgücü kaybı oranının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu gereğince Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uygun olup olmadığı ek rapor alınarak sorulmalı, yönetmelik hükümleri esas alınmamış ise bu hususta yeniden rapor alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.