Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/13500 K.2014/18487

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan ... plakalı aracın 01.12.2010 tarihinde karıştığı tek taraflı kazada vefat eden yolcu ...’nun mirasçılarına 83.940 TL maddi tazminat ödendiği, sigortalı araç sürücüsünün aracı ehliyetsiz olarak kullandığını ve kusurlu olduğunu ileri sürerek, 83.940 TL tazminatın 17.12.2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin maliki olduğu aracın kaza tarihinde dava dışı... Otomotiv’e kiralanmış olduğunu, müvekkilinin işletenlik sıfatının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan araç sürücüsünün ehliyet belgesinin bulunmadığı ve tam kusurlu olduğu, davalı şirketin işletenlik sıfatının devam ettiği gerekçesiyle 83.940 TL’nin 24.12.2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartları’nın B-4/c maddesi ile 2918 sayılı Kanunun 95. maddesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Dava, trafik sigortacısının kendi sigortalısından rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekilince temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiş, ancak mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. Zorunlu sigorta sözleşmelerinin TTK’nun 1482. maddesinde düzenlenmesine, tarafların tacir olmasına ve zarara neden sigortalı aracın kiralama işine konu ticari amaçla kullanılan bir araç olduğu anlaşılmasına göre davada temerrüt faizi olarak avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün ( 6100 s. HMK geçici 3. maddesi uyarınca) 1086 s. HUMK 436/2 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.