Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/1984 K.2013/6329

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların malik ve sürücüsü olduğu aracın, müvekkiline kasko sigortalı araca 26/09/2010 tarihinde çarparak maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, müvekkilinin sigortalısına 2.156 TL hasar bedeli ödediğini ileri sürerek, 2.156 TL’nin 23/11/2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 2.156,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, kasko poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat talebine ilişkindir.

Davacı tarafından dava dilekçesi ekinde sunulan, sigortalı ... ’in yalnız adının, davalı ...’in de adının ve imzasının bulunduğu 26/09/2010 tarihli maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağına göre, davalı, kullandığı minibüs ile seyir halindeyken sağ sinyalini verip sağ tarafa yanaşırken arkasından gelen sigortalı aracın, kendisine ait aracın sağından geçmeye kalkması neticesinde kazanın olduğunu beyan ederek bu beyanını imzalamıştır. Ancak, davalı hasarlı trafik kazası tespit tutanağındaki imzanın kendisine ait olmadığını savunmaktadır. Bu halde, tutanağın aslı üzerindeki davalıya ait imzanın sahte olup olmadığı hususunda uzman bilirkişi raporu alınması, imzanın sahteliği ispatlandığı takdirde hasarlı trafik kazası tespit

tutanağı dışındaki diğer delillere göre uzman bilirkişiden yeniden rapor alınarak kazadaki kusur ve hasar bedelinin tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.