Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/3978 K.2014/3361

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinin çocuğu olan küçük Mehmet'e çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek müvekkilleri için 6.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 2.000,00 TL manevi tazminatın davalılardah müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma tazminatı taleplerini davacı Fatma için 7.417,81 TL'ye, davacı Arif için 11.212,19 TL'ye yükselttiklerini bildirmiş, 18/12/2012 tarihli celsede manevi tazminat taleplerinin 1.000,00 TL'sinin davacı Fatma, 1.000,00 TL'sinin ise davacı Arif için olduğunu açıklamıştır.

Davalı sigorta şirketi vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, temerrüde düşürülmediklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı M.. K.., kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığını, küçüğün birden yola çıktığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı A.. Ç.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile, davacı baba A.. Ç.. için 6.389,47 TL, davacı anne F..

Y.. için 6.077,13 TL olmak üzere toplam 12.466,60 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 21/04/2005 den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine (davalı sigorta şirketi açısından poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte), fazlaya ilişkin talebin reddine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kabulü ile, davacı Arif için 1.000,00 TL, davacı Fatma için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL manevi tazminatın 21/04/2005 den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar A..

Ç.. ve M.. K..'dan müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davalı G.. S.. hakkındaki manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 Sayılı KTK'nin 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.2 maddesi gereğince trafik sigortacısının zarar giderim yükümlülüğünün süresi, rizikonun ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya iletildiği tarihten itibaren 8 işgünü olarak belirlenmiştir. Bu sebeple usulüne uygun bir başvuru yapılıp yasada belirlenen süre dolmadan trafik sigortacısı bakımından alacağın muacceliyetinden ve dolayısıyla temerrüdünden söz edilemez.

Bu durumda mahkemece, davacı vekilinden davalı sigorta şirketine usulüne uygun olarak başvuru yapılıp yapılmadığının sorulması, başvuru mevcutsa başvurunun tebliğine ilişkin belgelerin istenip ibraz edildiğinde tespit edilecek tarihe 8 iş günü eklenmek suretiyle bulunacak tarihten, başvuru yoksa davalı sigorta şirketine aynı tazminat talebi için daha önce açılan ancak açılmamış sayılmasına kararı ile neticelenen

Kayseri 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/7 Esas ve 2009/1072 Karar sayılı dosyasının dava tarihi olan 02/01/2008 tarihinden itibaren davalı sigorta şirketinin temerrüt faizinden sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

3-Davacı tarafın manevi tazminat istemi, davalılardan G.. S.. AŞ yönünden reddedilmiş, diğer davalılar yönünden ise kabul edilmiş olup talebin reddi nedeniyle sadece G.. S.. AŞ lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken diğer davalılar lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.