KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2013/5861 E., 2014/10371 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davacının işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortaladığı, ... Yayınevi Dağıtım.Ltd. Şti'ne ait işyerinin, üst kattaki davalı ... AŞ ye ait işyerinin mutfak kısmında bulunan lavabonun spiral hortumunun yırtılması sonucu akan sular nedeni ile zarar gördüğünü ve sigortalısına bu zarar nedeni ile 34.771.06 TL ödediğini,bu bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte zarara neden olan ... AŞ ile bina maliki ve kirayalan olan davalı ... ...'dan rücuen tahsilini tahsilini talep etmiştir.
Davalı ... AŞ vekili, davacı şirketin 1996 tarihinden beri diğer davalıya ait işyerinde kiracı olarak bulunduklarını, BK'nun 58.maddesine göre zarardan bina sahibinin sorumlu olduğunu ve BK'nun 41.maddesine sorumlu olmalarını gerektirecek kusurları bulunmadığından haksız açılan davanın reddine savunmuştur.
Diğer davalı ..., zararın meydana gelmesine neden olan mutfak ve buna bağlı tesisatın kiracı olan ... AŞ tarafından yaptırıldığını kendisinin bir kusuru olmadığını belirtmiştir.
Mahkemece, kira sözleşmesi ve tanık beyanlarına göre, davalı ... tarafından bağımsız bölümün boş olarak kiraladığı ve davalı ... AŞ tarafından da hasara sebep olan mutfak tesisatının yapıldığı, zarardan davalı kiralayan ...'ın değil diğer davalı ... AŞ nin sorumlu olduğunu ve bilirkişi raporuna göre zararın exper tarafından tesbit edilen miktarla uyumlu olduğundan bahisle davalı ...' yönünden davanın reddine, diğer davalı ... AŞ yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2013/5861, K. 2014/10371, 1 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama