Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/9880 K.2013/13307

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve işleteni oldukları aracın 15.06.2005 tarihinde neden olduğu trafik kazası sonucunda müvekkillerinin desteği İrem'in yaşamını yitirdiğini belirterek,davacılardan .... ve ... için 100.000,00 er TL, diğer davacı ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekilleri ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece 10.06.2010 tarihinde verilen ilk kararda; davanın kısmen kabulü ile davacı baba ... ve davacı anne ... için 60.000,00 er TL, diğer davacı kardeş ... için 30.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Bu karar, davacılar vekili ile davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 13.09.2012 tarihli kararı ile, davacılar vekilinin temyiz itirazları reddedilmiş ve davalılar vekillerinin temyiz itirazları yönünden ise, davacılar yararına takdir olunan manevi tazminatın fazla olduğu gerekçesi ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur. Yerel mahkemece, bozma kararına uyulmuş ve davacı anne ... ve davacı baba ... yararına 35.000,00 er TL, diğer davacı kardeş ... yararına 20.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ile davalılar ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar vekili tarafından verilen temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin temyiz itirazları da ileri sürülmüş ise de, söz konusu dilekçe temyiz defterine kaydedilmemiş olduğu gibi, harcının da yatırılmadığı anlaşıldığından, davacılar vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddi gerekmektedir.

2-Davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, adı geçen davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş şekli, olay tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde ölenin anne ve babası olan davacıların her biri için takdir edilen 35.000,00'er TL, ölenin kardeşi için takdir edilen 20.000,00 TL manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.