Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2013/9902 K.2014/5947

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı O.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3. Kişi vekili, Manavgat 3.İcra Müdürlüğü’nün 2008/2282 Takip sayılı dosyasından 22.9.2008 tarihinde haczedilen mahcuzların müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını, %40 tazminatın tahsilini talep etmiştir. Davalı alacaklı vekili, davanın süresinde açılmadığını, İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin alacaklı müvekkili yararına olduğunu, davanın açılmasına neden olmadıklarından davanın kabulü halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı borçlu şirket temsilcisi E.İ., İİK 44 ve BK 179.madde gereğince davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporu gereğince dava konusu menkullerin davacı 3.kişi tarafından davalı borçluya kira sözleşmesi gereği teslim edilen mallar olduğu, 17.3.2010 tarihli bilirkişi raporu ile dava konusu mahcuzlardan haciz tutanağının 7,8,9,10,11,12,14,20,21,22 sırasında yer alan menkullerin mütemmim cüz, 18, 19.sırada yer alan menkullerin otel mefruşatı niteliğinde olduğunun belirlendiği,

dava konusu haciz tutanağının ilk altı sırasında yer alan mahcuzlar yönünden 31.3.2009 tarih 2008/402 Esas 2009/140 Karar sayılı ilam ile haczin kaldırılmasına karar verildiğinden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile dava konusu 22.9.2008 tarihli haciz tutanağının 7.sırasından 22.sırasına kadar olan menkul malların davacı 3.kişi ait olduğunun tespiti ile sözkonusu mallar üzerindeki haczin kaldırılmasına,

Mahkemenin 2008/402 Esas 2009/140 karar sayılı 31.3.2009 tarihli ilamı ile dava konusu 22.9.2008 tarihinde haczedilen haciz tutanağının ilk altıncı sırasında yeralan menkuller üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verildiğinden bu menkuller yönünden davanın reddine, kabul edilen menkullerin bedelinin %40 oranında kötüniyet tazminatının davalı borçlu GGM Tur. İnş. Tar. Elek. Kuyum. Teks. Oto Emlak Nak. Ve Tic. Ltd.

Şti'nden tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı O.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince 3.kişi tarafından açılmış istihkak iddiasına ilişkindir.

Alacaklı O. C. tarafından Manavgat 3.İcra Müdürlüğü’nün 2008/2282 Takip sayılı dosyasındaki alacağının tahsili amacıyla davalı borçlu GGM Tur. İnş. Tar. Elek. Kuyum. Teks. Oto Emlak Nak. Ve Tic. Ltd. Şti.ve 3.kişi M. Tur.Yat.ve İşl. Ltd.

Şti.aleyhine tasarrufun iptali davası açıldığı, anılan dava sonunda Manavgat 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/776 Esas 2012/194 Karar sayılı ilamı ile davanın, takip konusu alacağın gerçek bir alacak olmadığı gerekçesiyle reddedildiği,kararın Dairemizin 17.4.2014 tarih 2014/3483 Esas 2014/5953 Karar sayılı ilamı ile vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onandığı anlaşıldığından tasarrufun iptali davasının eldeki istihkak davası yönünden etkisi diğer bir ifadeyle eldeki davada alacaklı olan O..

Ç..'nın yaptığı icra takibi sonuçsuz kalacağından, alacaklının gerçek bir alacağının olmaması nedeniyle eldeki istihkak davasının dava şartı bulunup bulunmadığı yönünden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.