Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/1336 K.2015/11923

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacılar ve davalı H.. A.. vekillerince temyiz edilmiş, davacılar vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.11.2015 Salı günü davacılar vekili Av. M.. A.. ve davalı G. Sigorta A.Ş vekili Av. D. T. geldiler. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen davada, davalıların sürücüsü, maliki ve ZMSS'si oldukları aracın çarpması sonucu müvekkillerinin desteğinin yaşamını yitirdiğini belirterek ıslahla birlikte davacı F. için 10.565,31 TL, davacı S. B. için 3.768,98 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, davacı F. için 20.000 TL, davacı S. B. için 15.000 TL manevi tazminatın davalılar M.. A.. ve H.. A..'dan müteselsilen tahsilini talep etmiş, daha sonra G.. H.. ile ilgili açtıkları davayı atiye bıraktıklarını bildirmiştir.

Davalı H.. A.. vekili, müvekkilinin aracı 06/09/2006 tarihinde adi protokol ile Şerif Simen'e sattığını, bu nedenle işleten sıfatının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı M.B. vekili ve davalı sigorta şirketi vekili özetle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; asıl davanın kısmen kabulü ile davalı G.. H.. ile ilgili davanın açılmamış sayılmasına, davacı F. için 10.565,31 TL, davacı S.B. için 3.768,98 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı F. için 10.000 TL, davacı S.B. için 7.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar M.. A.. ve H.. A..'dan müteselsilen tahsiline, birleştirilen davanın da kabulü ile davacı Firdevs için 10.565,31 TL, davacı S. B. için 3.768,98 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı H.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacılar vekili ve davalı H.. A.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Kaza tespit tutanağının incelenmesinde, davalı sürücü M.. A..'ın, bölünmüş yolda 10 metrelik yolun 9 metresini katetmiş olan destek A.Ö.'e yolun son bir metresinde çarptığı, vaktin gündüz vakti olduğu, davalı sürücünün desteği kaputun üstüne alarak orta refüj üzerine çıktığı ve 24 metre sonra durabildiği anlaşılmıştır.

Ceza dosyasında dinlenen ve davalı sürücü M.. A..'ın yanında seyreden tanık Y.Ö. de ifadesinde, kendilerine yeşil ışık yandığını, davalı sürücünün destek A. Ö.'in yola girdiğini gördüğünü, bunun üzerine kornaya ve frene bastığını, ancak havanın yağışlı olması nedeniyle aracın durmadığını, sürücünün kurtarmak için son anda sola kırdığını, ancak desteğin de panikle aracın önüne doğru koştuğunu ve çarpışmanın gerçekleştiğini belirtmiştir.

Yargıtay'da onanmak suretiyle kesinleşen ceza dosyasında, davalı sürücü M.. A..'ın yeşil ışıkta, desteğin kırmızı ışıkta geçtiği kabul edilmiş, olayda tali kusurlu bulunan sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükme esas alınan 15.02.2013 tarihli ATK raporunda, olayın oluşu yukarıda anlatıldığı şekilde kabul edilmiş, davalı sürücü M.. A..'a %15, destek Atalay Öndercier'e ise %85 kusur verilmiştir.

Yukarıda izah edildiği üzere, her ne kadar davalı sürücü M.. A..'a yeşil ışık yanmakta iken kaza meydana gelmiş ise de; davalının gündüz vakti yola giren yayayı ilk anda görmesine ve frene basmasına rağmen duramayarak desteği kaputunun üzerine alması ve orta refüj üzerinde çarpmadan 24 metre sonra durabilmiş olması, yağışlı havada meskun mahalde çok yüksek hızda seyrettiğini göstermektedir.

Bu oluşa göre ise, davalı sürücüye açıklanan gerekçelerle %40, destek A.. Ö..'e ise kırmızı ışıkta geçmesinden dolayı %60 kusur veren 02.04.2012 tarihli İTÜ heyet raporu dosya kapsamına uygun olup, benimsenerek hükme esas alınması gerekirken, kusur oranlarını olaya uygun belirlemeyen 15.02.2013 tarihli ATK raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bozma kapsam ve nedenine göre davacılar vekili ve davalı H.. A.. vekilinin hükmedilen manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazları şimdilik incelenmemiştir.