Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/16745 K.2017/982

. Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili; 22/06/2008 tarihinde yolun karşı tarafına geçmek isteyen davacıya bu esnada, maliki ....ve sürücüsü.... olan aracın kusurlu şekilde çarptığını, davacının uğradığı kaza nedeni ağır yaralandığını ve uzun süre tedavi gördüğünü belirterek çalışamadığını, iş gücü kaybı ile bundan sonra da çalışma ihtimalinin bulunmaması nedeni ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 13/02/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminata ilişkin talebini 72.706 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı .... vekili; kazanın oluşumunda davalının kusuru bulunmadığını ve açılan davanın haksız ve dayanaksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; cevap dilekçesi sunmamıştır

Mahkemece, maddi tazminat talebi ile açılan davanın kabulü ile 67.882,16 TL iş göremezlik zararının (10.000 TL'sinin 22/06/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, bakiye 57.882,16 TL'sinin faizsiz olarak) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 4.824,00 TL tedavi giderleri masrafının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın 22/06/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken

ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan cismani zarar, tedavi gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yargılama sırasında 25.02.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarihli 6111 Sayılı Yasa’nın 59. maddesi ile 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 98. maddesi değiştirilmiş, buna göre "trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı",

Yasanın geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanun'un 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği," öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir. Karayolları Trafik Kanununa göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.

Sigorta şirketi, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin, işleten ve sürücünün yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenleme ile

sona erdirilmiş bulunmaktadır. 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluğun dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumu'na geçtiğinde kuşku yoktur. Buna karşın belgesiz tedavi giderlerinden sigorta şirketinin, işleten ve sürücünün sorumlulukları devam etmektedir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, 2918 sayılı Yasanın 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk "Sosyal Güvenlik Kurumu'na" geçtiğinden eldeki davada yasal hasımın "Sosyal Güvenlik Kurumu" olması gerekir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda belgeli tedavi gideri 4.824,00 TL olarak belirlenmiştir. Tedavi giderlerinin Sosyal Güvenlik Kurumu’nun sorumluluğuna esas nitelikte olduğu anlaşıldığından, "Sosyal Güvenlik Kurumu"nun davaya dahil edilmesi, davacı tarafından talep edilen 2918 sayılı Yasanın 98. maddesi kapsamında tedavi giderleri yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu'nun sorumluluğunun tespit edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.