Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/17938 K.2017/1735

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, müteveffa ....'nın, sevk ve idaresindeki.... plakalı traktörle seyir halinde iken tek taraflı meydana gelen kaza sonrasında vefat ettiğini, kaza tespit tutanağında müteveffanın tam kusurlu olarak belirtilmiş olmasına rağmen hiç bir kusuru olmadığını belirterek eş .... için 500,00 TL, çocuklar ...., ...., ........ için 150,00'şer TL, baba .... için 50,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep, yargılama sırasında tüm davacılar yönünden talebini toplam 225.000 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, 50 DT 569 plakalı aracın ZMM sigorta poliçesi ile müvekkil şirkete sigortalı olduğunu, poliçede limitin 250.000,00 TL olduğunu, dava konusu kazada müteveffanın kendi kusurundan dolayı tazminat talep edildiğini, KTK ve poliçe şartlarına göre davacının talebinin teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacılar eş... için 200.000 TL, çocuk .... için 10.000 TL, çocuk .... için 920 TL, çocuk ..n için 4.080 TL olmak üzere toplam 215.000,00 TL tazminatın davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, (davalı ... şirketinin en fazla kaza tarihinde geçerli poliçe limiti 225.000 TL ile sınırlı sorumlu tutulmasına), hükmedilen tazminata kaza tarihinden (12/03/2013) itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine (müteveffanın babası Şaban yönünden istenen tazminat miktarı 10.000 TL yönünden) karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ile davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde özellikle davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazı yönünden;

Dava trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatına ilişkindir.

2918 Sayılı KTK'nın 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.2.b maddesi gereğince trafik sigortacısının zarar giderim yükümlülüğünün süresi, rizikonun ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya iletildiği tarihten itibaren 8 işgünü olarak belirlenmiştir. Bu sebeple usulüne uygun bir başvuru yapılıp yasada belirlenen süre dolmadan trafik sigortacısı bakımından alacağın muacceliyetinden ve dolayısıyla temerrüdünden söz edilemez.

Somut olayda davalı ... şirketine davadan önce başvuru yapıldığına dair bir iddia veya bu yönde bir belge bulunmamaktadır.

Bu itibarla davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmetmek gerekirken, yazılı olduğu üzere kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Davacılar vekilinin temyiz itirazı yönünden;

Mahkemece davacıların desteği ...’nin babasına destek olduğuna dair kanıt bulunmadığından baba Şaban yönünden dava reddedilmiş ise de, aile bireylerinin birbirlerine yardım ve hizmet etmeleri, bakıp gözetmeleri,parasal güçleri ve katkıları veya bu olmasa bile “yardım ve hizmet ederek” birbirlerine destek olacakları açıktır.

Kişilerin, hangi yaşta olurlarsa olsunlar, bir kazançları ve malvarlıkları bulunmasa bile beden güçleriyle birbirlerine “yardım ve hizmet ederek” destek olacakları kabul edilmektedir. Destekten yoksun kalma tazminatının genel ilkeleri Yargıtay uygulamaları ile belirlenmiş olup,ölenin yakınlarının hangi hallerde destek tazminatı alabileceği belirlenmiştir. Bu hale göre ölen ...’nin babasına destek olacağının kabulü gerekir.

Mahkemece, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin ilke ve uygulamalar gözetilmeden yazılı olduğu şekilde baba .... yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.