KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/18775 E., 2014/17790 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline kasko sigorta poliçesi ile sigortalı araca davalıların kasten zarar verdiklerini belirterek davalıların verdiği hasar nedeniyle sigortalısına ödediği 2.043,00.-TL tazminatın tahsili için yapılan takibe davalılar tarafından yapılan itirazın iptali ile takibin devamını ve % 40 icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.
Davalı ... ve ..., davacıya kasko sigortalı araca kendilerinin zarar vermediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kasko sigortalı araca davalıların kasten zarar verdiklerini kabul ederek davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... ve ...'ın yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Ancak, dava konusu tazminat miktarı likit (belirli, muayyen) olmayıp hükmedilecek tazminat miktarının tespiti yargılamayı gerektirdiğinden, davalılar aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/18775, K. 2014/17790, 4 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama