KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2014/19083 E., 2017/3505 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- KARAR -
Davacılar vekili; 02/09/2011 tarihinde davacıların desteği-sürücü .... sevk ve idaresindeki bulunan araç ile dava dışı... sevk ve idaresindeki aracın çarpıştığını, asli kusurlu kabul edilen davacıların desteği ... vefat ettiğini, desteğin sürücüsü olduğu araç için manevi tazminat limitinin 50.000 TL ve karşı araç için 250.000 TL olduğu ve her iki aracın aynı sigorta şirketince sigortalı olması nedeniyle kusur durumunun dikkate alınmaksızın değerlendirme yapılması gerektiğini belirterek davacı ... için 35.000,00 TL, ... için 25.000,00 TL ve ... için 25.000,00 TL olmak üzere toplam 85.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; davanın görev ve yetki yönünden reddinin gerektiğini, sigortalı aracın sürücüsü kusurlu olduğundan poliçede teminat altına alınan manevi tazminatın davacılar açısından teminat dışı olduğunu, tarafların kazadaki kusur durumlarının tespiti gerektiğini ve davacıların manevi tazminat hususunda davadan önce davalı şirkete başvuru olmadığından hasar dosyası oluşturulmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 12.000,00 TL, davacı ... için 4.000,00 TL, davacı ... Şirin için 4.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2014/19083, K. 2017/3505, 3 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama