Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/20421 K.2017/2549

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, 29.05.2013 günü davalıların işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın yaya halde bulunan müvekkillerinin desteğine çarparak desteğin ölümüne neden olduğunu, müvekillerin murisin desteğinden yoksun kaldıklarını ve olay nedeniyle derin üzüntü yaşadıklarını belirterek davacı anne ve baba için 500’er TL destekten yoksun kalma tazminatı, 20.000’er manevi tazminatın, 100 TL defin gideri tazminatının, davacı kardeşlerin her biri için 7.500 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, muris ...'ın ölümü nedeniyle davacı anne ... için 17.648,99 TL, baba ... için 15.072,78 TL olmak üzere toplam 32.721,77 TL destekten yoksun kalma tazminatının, olayın oluşu, yörenin sosyal ve ekonomik şartları dini ve geleneksel törenler göz önüne alınarak takdiren 4.000,00 TL defin ve taziye giderinin 29/05/2013 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraflardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davacı anne ... için 10.000,00 TL, davacı baba ... için 10.000,00 TL, kardeşler ...,..., ... ...gül

Haman,....,....,...'ın her biri için ayrı ayrı 2.500,00 TL olmak üzere toplam 37.500,00 TL manevi tazminatın 29/05/2013 olay tarihi itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak davacı taraflara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Belediye vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma ve cenaze giderinden oluşan maddi tazminat ve ayrıca manevi tazminat istemine ilişkindir. Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327.maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda, desteğin 7 yaşında olduğu, anne ve babasına destek olacağı kabul edilmiş, yetiştirme gideri tenzil edilmemiştir. Oysa, 7 yaşındaki desteğin 18 yaşında kazanç elde etmeye başlayacağı, bu yaşa kadar davacıların yetiştirme gideri yapacakları kabul edilmelidir. Bu durumda mahkemece, yetiştirme gideri mahsubu yapılmayan aktüerya raporuna itibar edilmesi de doğru değildir. Anne çalışmadığı için sadece davacı baba için hesaplanan tazminattan yetiştirme gideri mahsubu yapılmalıdır.

3-)2918 sayılı KTK.’nun 99/1. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.2.b. maddesi uyarınca, rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Sigortaya başvurulmadan dava açılması veya icra takibi başlatılması halinde ise bu tarihlerde temerrüt gerçekleşir.

Somut olayda, davacı, davalı ... şirketine davadan önce başvuruda bulunmamıştır. Bu durumda, davalı ... şirketinin dava tarihinde temerrüde düştüğü gözetilerek faiz başlangıç tarihinin bu davalı yönünden dava tarihi 26.07.2013 olarak belirlenmesi gerekirken davalının kaza tarihinden itibaren faizle sorumlu tutulması doğru değildir.

4-)Davalı ... şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu manevi tazminattan sorumlu değildir. Davalı ... şirketinin yargılama gideri ve harçlar için oranlama yapılarak sorumlu tutulması gerekirken bakiye harcın ve yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulması doğru değildir.