Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/2101 K.2014/18792

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı M.. A.. vekili ve davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların maliki ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın davacı M.. G.. idaresinde bulunan araca çarpması nedeniyle davacının yaralandığını, uzun süre hastanede kaldığını ve birçok ameliyat geçirdiğini halen de tedavi gördüğü halde iyileşemediğini, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı M..

G.. için 7.000 TL. sürekli işgöremezlik tazminatı, 500 TL. tedavi gideri ve 50.000 TL. manevi tazminat, davacı Mustafa’nın eşi Aynur için 10.000 TL. çocukları için ayrı ayrı 5.000 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında davalı sigorta şirketi tarafından davacıya 51.385,46 TL. ödeme yapılmış, davacı asıl davalı sigorta şirketi ve davalı M..

A.. hakkında açtıkları maddi tazminat davasından feragat ettiğini beyan etmiş, daha sonra ise davacılar vekili feragat beyanının 2918 sayılı karayolları trafik yasasının 111.maddesine göre geçerli olmadığını, davacıya feragat etmesi şartıyla ödeme yapılacağı belirtildiğinden davacının davadan feragat etmek zorunda kaldığını belirterek davasını ıslah etmiş, sigorta şirketi tarafından ödenen tazminatın mahsubu ile kalan 40.382,65 TL. maddi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Yargıtay Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı M.. G..’in %49.2 maluliyet oranına ve ıslah dilekçesine göre 40.382,65 TL. maddi tazminatın davalılardan tahsiline, Mustafa için 12.500 TL.. manevi tazminatın davalı M.. A..’tan tahsiline, diğer davacılar yönünden verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı M.. A.. vekili ve davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden; davacı M.. G..’in yaralanması nedeniyle mahkemece 10.000 TL. manevi tazminata hükmedilmiş, davacı vekilinin kararı temyiz etmesi üzerine dairemiz tarafından yapılan inceleme sonunda davacı M.. G.. için hükmedilen manevi tazminatın az olduğu belirtilerek verilen karar bozulmuş, mahkemece yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, davacı M.. G.. için 12.500 TL. manevi tazminata hükmedilmiştir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır.

Davacı M.. G.. kaza nedeniyle ağır yaralandığı, uzun süre yoğun bakımda kaldığı tedavi gördüğü, birçok ameliyat olmak zorunda kaldığı yargılama aşamasında ibraz edilen belgelere göre halen tedavilerinin devam ettiği, vücut çalışma gücünden %49.2 oranında kaybettiği anlaşılmaktadır. Bu hale göre yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı M. G. için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.