Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/2170 K.2015/12669

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 24.11.2015 Salı günü davacılar ve davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ..........'in davalıya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracı kullanmakta iken gerçekleşen çift taraflı kazada vefat ettiğini ve müvekkillerinin bu suretle murislerinin desteğinden mahrum kaldıklarını ileri sürerek fazlaya ilişin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılar için ıslahla birlikte toplam 35.253,18 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin tam kusurlu sürücü olması nedeniyle tazminat talep edemeyeceklerini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kabulü ile 31.728 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen aktüerya bilirkişisi raporunda belirtilen destek tazminatına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacının ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtığına, ölüm nedeniyle doğrudan davacı üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacıya

yansıtılamayacağına, olayda işleten veya sürücü tam kusurlu olsalar bile, destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı sigorta şirketinin sorumlu olacağına (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas-411 Karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar, HGK'nun 16.01.2013 gün, 2012/17-1491 Esas-2013/74 Karar sayılı ilamları uyarınca) göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan 02.05.2013 tarihli bilirkişi raporunda desteğin tam kusuruna göre davacıların zararı 35.253 TL olarak tespit edilmiş, mahkemece desteğin tam kusurlu olması sebebiyle tazminattan hakkaniyet indirimi adı altında %10'luk bir indirim yapılarak bakiyesine hükmedilmiştir. Sürücünün kusuru oranında tazminattan sorumluluğu bulunan sigorta şirketi, kusura isabet eden zarar miktarının tamamından sorumlu iken, hesaplanan tazminattan takdiri bir indirim yapılması yoluna gidilmesi T.B.K. 55. Madde hükmüne de aykırı olup doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.