Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/3857 K.2015/12441

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı G.. Mad. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinin desteği yaya A.. A..'a çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacıların her biri için 1.000,00'er TL maddi tazminatın tüm davalılardan ve davacılar için ayrı ayrı 50.000,00'er TL manevi tazminatın, davalı işleten ve sürücüden yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili, ıslah dilekçesi ile davacı eş için maddi tazminat talebini 19.667,00 TL'na, davacı çocuklardan M.. için 1.427,00 TL'na, M..için 2.365,75 TL'na, C.. M..için 2.613,75 TL'na arttırmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın maddi tazminat yönünden kabulü ile davacılardan E.. için 19.667,00 TL, M.. için 1.420,00 TL, M.. için 2.365,75 TL ve C..M.. için 2.613,75 TL, maddi tazminatın davalılardan yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile E..için 3.500,00 TL ve diğer davacılar M.., M..ve C.. M.. için ayrı ayrı 2.500,00'er TL, manevi tazminatın davalı sigorta şirketi dışındaki davalılardan yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı G.. M..Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı G..M.. Ltd Şti vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar için takdir olunan manevi tazminatın çok az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.