Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/3858 K.2016/958

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ve davalılar vekilince istenmiş davalılar vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26/01/2016 Salı günü davalı taraftan gelen olmadı. Davacılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları aracın yaya davacı ...'ye çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini, davacının bir bacağını kaybettiğini, diğer bacağının kırık ve ezikler nedeniyle işlevini yitirdiğini, davacının ihtiyaçlarını kendisinin karşılayamadığını belirterek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, bakıcı gideri olarak 1.000 TL maddi, davacı ... için 90.000 TL, eşi ... için 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 25.12.2012 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebinin sürekli iş göremezlik tazminatı olarak düzeltilmesini talep etmiş, 16.05.2013 tarihinde harcını tamamlamak suretiyle maddi tazminat talebini 12.506 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili; kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün kusurunun bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının %70 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek, %67 sürekli iş göremezlik oranına göre, bilirkişi raporu benimsenerek, maddi tazminat davasının kabulüne, 12.506 TL maddi tazminatın; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, davacı ... için 20.000 TL, Halil için 7.500 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle işleten ve sürücüye yönelik maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde BK.'nun 47. maddesindeki (6098 s. TBK. md. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, taraf vekillerinin kusura ve manevi tazminata ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan manevi tazminata ilişkin hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-HUMK.'nun 74. (HMK.'nın 26) maddesi uyarınca, hakim taleple bağlı olup, talepten fazlasına karar veremez.

Davacı vekili dava dilekçesinde, yatalak duruma düşen davacının ihtiyaçlarını karşılamak için bakıcıya gereksinimi olduğunu öne sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 1.000 TL bakıcı ücreti talebinde bulunmuş, 24.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda "davacının başkasının bakımına gereksinim duyduğu konusunda herhangi bir kayıt bulunmadığı" gerekçesiyle bakıcı gideri hesaplanmamış, talep olmadığı halde sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplanmış, davacı vekili 25.12.2012 tarihli dilekçesinde maddi tazminat talebinin sürekli iş göremezlik tazminatı olarak düzeltilmesini talep ettiğini beyan etmiştir.

Davacı vekilinin dava dilekçesinde sürekli iş göremezlik tazminatı talebi olmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre, dava dilekçesinde talep etmediği sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden ıslah yapması mümkün olmamasına rağmen Mahkemenin sürekli iş göremezlik tazminatı yönünden hesaplama yaptırarak, bilirkişi raporu doğrultusunda talepten fazlaya karar vermesi doğru görülmemiştir.