Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/6842 K.2016/2914

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 08.03.2016 Salı günü davalı vekili Av. .... ile davacı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkkilinin davalının trafik (ZMSS) sigortacısı olduğu araçta yolcu iken gerçekleşen karşılıklı kazada yaralanarak daimi maluliyete uğradığını ileri sürerek 88.811 TL maddi tazminatın davalıya başvuru tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının araçta hatır için taşındığını savunmuş, davanın reddini talep etmiştir.

Sigorta hakem heyetince, 88.811,29TL'nin 08.01.2013 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine verilmiş, verilen karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine ... Heyeti'nin 27.01.2014 tarihli kararıyla itiraz reddedilmiş, verilen red kararı da süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacının trafik kazası sonucu yaralanması nedeni ile daimi maluliyete uğradığı ileri sürülmüş, mahkemece ... Devlet Hastanesinden alınan 08.11.2012 tarihli özürlü sağlık kurulu raporuna itibar edilerek maddi tazminata hükmedilmiştir. Oysa, daimi maluliyete ilişkin alınacak raporun, olay tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

O halde, mahkemece, Adli Tıp Kurumu ihtisas dairesinden veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlıklarından, davacının maluliyet durumuna ilişkin yönetmeliğe uygun yeni bir rapor alınarak sonucuna göre verilmesi gerekirken, yetersiz sağlık kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davalı vekili cevap dilekçesinde, desteğin hatır için taşındığını savunmuştur. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK.’nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hâkim, tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

O halde mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları göz önüne alınarak araştırma ve inceleme yapılması, BK.’nun 43. maddesi hükmünce tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağı yerinde tartışılarak, sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, eksik inceleme ile verilmesi isabetli değildir.