Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2014/9028 K.2016/8090

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın husumet nedeni ile reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin motosikletiyle seyir halinde iken yolda kanalizasyon logar kapağının bulunduğu yere çarpması sonucu yaralandığını, davalı belediye işçilerinin sorumlu olduklarını açıklayıp maddi-manevi tazminat talebinde bulunmuştur Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, Belediye Başkanlığında çalışan davalıların kanalizasyon çalışması yaparken logar kapağını düzgün koymadıklarından davacının kapağı çarparak yaralanması sebebi ile tazminat istemi ile açılan davada kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilerin zarar görmesi halinde zarar görenin ancak kamu görevlilerinin bağlı bulundukları kamu idaresi aleyhine dava açılabileceği, bu hususun Anayasanın 129/5 ile 657 sayılı Kanunun 13. maddesinde amir olduğu, davalıların görevlerini yaparken ve görevleri nedeni ile yaptıkları iş sonucunda davacının yaralandığı,

bu nedenle kamu hizmetinin sekteye uğratılmadan yürütülmesini sağlamak ve aynı zamanda zarara uğrayan kişi yönünden de kamu görevlisine oranla ödeme gücü daha yüksek olan Devleti muhatap almak suretiyle kamu düzeninin korunmasının amaçlandığı, bu nedenle davalılar aleyhine değil, Belediye

Başkanlığı aleyhine dava açılması gerektiği, husumetin kamu görevlilerine yöneltilemeyeceği gerekçesi ile davalılar aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi-manevi tazminat davasıdır.

Mahkemece, Belediye Başkanlığı’nda işçi olarak çalışan davalıların logar kapağı bakım çalışmasındaki kusurlu eylemi nedeniyle husumetin davalılara yöneltilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/150 E ve 2010/109 K. Sayılı dosyasında; 1.derecede kusurlu bulunarak aleyhlerine mahkumiyet hükmü kurulan davalılara karşı dava açılabileceği, kişisel kusurun söz konusu olduğu, ceza mahkumiyetinin varlığının kişisel kusurun varlığını kanıtladığı (BKZ. Aynı görüş Doç.Dr.E.Ethem Atay, İdare Hukuku, Ankara 2006, S.585), davalıların haksız fiilin failleri olarak oluşan zarardan sorumlu oldukları gözetilerek işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.