KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/13068 E., 2018/6615 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, meydana gelen iki taraflı trafik kazasında müvekkillerinin desteğini kaybetmesi nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 2.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, davacı ... için 2.000,00. TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı ... için 2.000,00 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 02.05.2014 tarihli ıslah dilekçe ile maddi tazminat talebini 151.481,28 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı ... vekili, davacıların başvurusu üzerine zorunlu trafik sigortasından dolayı zarar görenlere ödemede bulunulduğunu maddi tazminatın reddini, manevi tazminattan dolayı sorumlu olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... vekili, müvekkilinin kusurunun olmadığını, müteselsil sorumluluğun olayda uygulanmayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalılar ... ve ... vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların maddi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, manevi tazminat taleplerinin kabulüne, 10.000,00 TL manevi tazminatın davacı ...’a, 7.500,00 TL manevi tazminatın davacı ...'a, 7.500,00 TL manevi tazminatın davacı ...'a kaza tarihi olan 02.01.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/13068, K. 2018/6615, 2 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama