Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/131 K.2015/8134

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...... Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın 08.12.2010 tarihinde tek taraflı yaptığı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan destek Ç. A.’un vefat ettiğini ileri sürerek, davacı eş ve 2 çocuk için ayrı ayrı 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve her bir davacı için 20.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 114.030,89 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ...... Sigorta A.Ş. vekili, poliçe limitinin 175.000 TL olduğunu, kusur oranındaki gerçek zarardan poliçe limiti ile sorumlu olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Y.. D.. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı Serpil için 72.630,47 TL, davacı Abdullah için 22.709,58 TL, davacı Arzu için 18.690,89 TL olmak üzere toplam 114.030,89 TL maddi tazminatın davalılardan, her bir davacı için ayrı ayrı 13.000 TL manevi tazminatın davalı Yıldırım’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ....... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ...... Sigorta A.Ş. aracın trafik sigortacısıdır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 92. maddesinin (f) bendi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın 3. maddesinin (e) bendi uyarınca manevi zararlar trafik sigortası teminatının dışında olup, mahkemece de manevi tazminatın yalnız davalı Y.. D..’den tahsiline karar verilmiştir. Bu halde davalı .....

Sigorta A.Ş.’nin sadece aleyhine hükmedilen 114.030,89 TL maddi tazminata tekabül eden vekalet ücreti, harç ve yargılama masraflarından sorumlu tutulması gerekirken manevi tazminata ilişkin vekalet ücreti, harç ve yargılama giderlerinden de sorumlu tutulması doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7 (HMK 370/2) maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.