KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/2276 E., 2017/8774 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın asli ve tam kusurlu olarak, davacıların eş ve babası...'ın kullandığı araca çarpması sonucu ...'in hayatını kaybettiğini, ... şirketine yapılan başvuru sonucu kısmi ödemede bulunulduğunu, mağduriyetin ödemenin çok üstünde olduğunu belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutmak suretiyle, her bir davacı için 2.000 TL olmak üzere toplam 4.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.
Davalı ... şirketi vekili, sorumluluklarının sigortalının kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı bulunduğunu, dava konusu kaza nedeniyle davacılara aktüer bilirkişi hesabı sonucu 69.820 TL ödendiğini ve sorumluluklarının kalmadığını, talebin zamanaşımına uğradığını, davacı tarafından 05.07.2011 tarihinde ibraname imzalanıp, 28.07.2011 tarihinde ödemenin yapıldığını, bu tarihten itibaren 2 yıl içerisinde anlaşmanın geçersizliğini ileri sürebileceğini bu nedenle hak düşürücü sürenin geçirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; 15.04.2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle davacının 05.07.2011 tarihinde davalıyı ibra ettiği, 28.07.2011 tarihinde ödeme yapıldığı, davanın ise 12.02.2014 tarihinde açıldığı, ... 111. maddesi uyarınca ödemenin (ibranın) yapıldığı tarihten itibaren 2 yıl içinde ibranın iptali için dava açılmadığı gerekçesi ile, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/2276, K. 2017/8774, 9 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama