Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/830 K.2017/6688

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı kazada, araç içinde yolcu olarak bulunan davacının ....nın öldüğünü, davacının ölen kızının desteğinden yoksun kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 08.10.2014 tarihindeki ıslah beyanı ile, taleplerini 28.683,34 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının tazminat talep hakkının zamanaşımına uğradığını, davaya konu kazaya karışan sigortalı araç sürücüsü kusursuz olduğundan davacının başvurusunun reddedildiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla sigortalının kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı olarak zarardan sorumlu olduklarını, olayda hatır taşıması bulunup bulunmadığının araştırılıp tazminattan indirim yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 28.683,34 TL. destekten yoksun kalma tazminatının 29.01.2009 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle, ölenin yakınının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin, zarara uğrayan 3. kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir sorumluluk sigortası türüdür.

Bu sebepledir ki, sigorta şirketinin sorumluluğu, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlıdır. Zira, kanunun emredici hükmü gereği yaptırılan zorunlu trafik sigortalarında sigortacı, işletene düşen hukuki sorumluluğu teminat altına aldığına göre, ancak işletenin sorumlu olduğu oranda zarardan sorumlu olacaktır. İşletene hukuken yükletilemeyen zarardan, onun sorumluluğunu teminat altına alan sigortacının sorumlu tutulması da mümkün değildir.

KTK'nun 86/1. maddesi gereği ise, işletenin eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kusursuzluğu oranında sorumluluğunun kalkacağı açıktır.

Mahkeme tarafından, trafik kazasına karışan araç sürücülerinin kusur oranlarının belirlenmesi konusunda herhangi bir araştırma yapılıp rapor alınmadığı.

Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2011 tarih ve 2011/17-787 Esas sayılı ilamı gereği, davacının zararının doğrudan kendisi üzerinde doğan bir zarar olduğu, desteğin tam kusurlu olduğu halde dahi bu kusurun davacıya yansımayacağı içtihadı gerekçe yapılarak, kusur incelemesi yapılmadan davalının zarardan sorumluluğuna karar verildiği görülmektedir.

Mahkemenin, kararına gerekçe yaptığı HGK kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları ile benimsenen, destekten yoksun kalma zararının, desteğin kusurundan bağımsız bir zarar olduğu ve desteğin kusurunun davacıya yansıtılamayacağına ilişkin kabul, kazada ölen sürücünün (işletenin) yakınları tarafından aracın kendi trafik sigortacısına karşı açılan davalara ilişkin olup; mahkemenin bu husustaki değerlendirmesi hatalıdır.

Bu durumda; davacının desteğinin yolcu olarak bulunduğu ve davalı tarafından sigortalı aracın karıştığı kazada, ...plakalı karşı araç sürücüsünün asli kusurlu ve davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunun kaza tespit tutanağıyla saptanmış olduğu; davalının ancak sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunması halinde 3. kişilerin zararlarından sorumlu tutulabileceği göz önünde bulundurularak; konusunda uzman bilirkişiden kusur raporu alınarak oluşacak sonuca göre davalının zarardan sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve hatalı gerekçeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.