KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/10127 E., 2019/4489 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalı ... sevk ve idaresindeki diğer davalının işleteni olduğu aracın müvekkili ...'e çarpması ve sol bacağının üzerinden geçmesi sonucu müvekkilinin ağır yaralandığını ve malul kaldığını, meydana gelen kazada müvekkilinin hiçbir kusuru olmadığını belirterek, müvekkilinin yaşadığı elem ve ızdırabını hafifletmek adına 30.000,00 TL manevi tazminatın 16/06/2011 tarihinden itibaren hesaplanacak artan oranlardaki avans faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile; 5.000,00 TL manevi tazminatın 16/06/2011 kaza tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece kendisini vekil ile temsil ettirmeyen davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken ''Her davalı vekili yararına 1.800,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine'' şeklinde hüküm kurulmuş olması doğru değil, bozma sebebi ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/10127, K. 2019/4489, 10 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama