Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/10491 K.2019/5766

Taraflar arasında görülen rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve dahili davalı ..., Necmettin ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından davalı ... adına kayıtlı ... plakalı aracın 23/11/2009 ile 23/11/2010 tarihleri arasında geçerli olmak üzere zorunlu

karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında sigortalandığını, 18/01/2010 tarihinde sürücü ...'in sevk ve idaresindeki sigortalı araç ile sürücü ... 'nun sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu sigortalı araçta yolcu ... 'un yaralandığını ve % 36 iş gücü kaybına uğradığını, ... tarafından 23.11.2011 tarihinde yapılan başvuru üzerine müvekkili tarafından 12.12.2011 tarihinde 34.518,68 TL ödendiğini, ancak davalılar tarafından müvekkili şirkete herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 34.518,68 TL'nin 12.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen ... Esas sayılı davada davacı vekili, aynı kaza nedeniyle müvekkili sigorta şirketi tarafından Zorunlu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalı araçta yolcu ... 'a 12.12.2011 tarihinde 34.514,68 TL, 29.11.2012 tarihinde 17.257,34 TL ödeme yapıldığını belirterek 34.514,68 TL rücuen tazminatın ödeme günü olan 12.12.2011, 17.257,34 TL rücuen tazminatın ise ödeme tarihi olan 29.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2012/144 Esas sayılı davada, davacı vekili, aynı kazada sigortalı araçta bulunan ... isimli yolcunun yaralandığını ve % 13 oranında malul kaldığını, karşı araç olan ... plakalı aracın Generali Sigorta A.Ş. tarafından Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Poliçesi sigortası kapsamında sigortalandığını, bu sigorta şirketi tarafından ...'a 16.834,38 TL ödeme yapıldığını, ... isimli yolcunun da % 16 oranında malul kaldığını, yine Generali Sigorta A.Ş. tarafından ...'a 8.186,74 TL ödeme yapıldığını, müvekkili sigorta şirketi tarafından Generali Sigorta A.Ş.'ye 25/01/2012 tarihinde ...'a 16,834,38 TL,

... 'a 8.186,74 TL'ye olmak üzere toplam 25.021,00 TL ödeme yapıldığını belirterek 25.021,00 TL tazminatın 25/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 16.3.2016 havale tarihli dilekçesinde, maddi tazminat talebini birleşen 2013/239 Esas sayılı dosyası için 17.257,34 TL'ye düşürdüğünü belirtmiştir.

Davalı ..., araç şoförünün ehliyetinin mevcut olduğunu, alkollü olmadığını, olayda ağır kusur olmadığından

davalının rücu edemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl ve birleşen davaların reddine, dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve dahili davalı ..., Necmettin ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dahili davalılar Mahmut, Kemal ve ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Asıl ve birleşen davalar, yaralamalı trafik kazası nedeniyle dava dışı kişilere sigortacı tarafından ödenen maluliyet tazminatının sigortalı araç malik ve sürücüsünden rücuan tazmini talebine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar yönünden asıl ve birleşen davalar esastan reddedildiğine göre, kendisini vekille temsil ettiren dahili davalılar Mahmut, Kemal ve ... lehine A.A.Ü.T.’nin 13. maddesi uyarınca, reddedilen kısım üzerinden her bir dava yönünden nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 438/7.maddesi uyarınca asıl ve birleşen davalardaki hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.