Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/6037 K.2016/7495

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 18.03.2014 tarihinde davalı ... zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, sürücü ... idaresindeki araç ile müvekkile ait aracın karıştığı kazada müvekkilinin boynunda kırık oluşacak şekilde yaralandığını ve aracının hasarlandığını, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, araç hasar bedeli için 4.000,00 TL, araç değer kaybı için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte (sigorta şirketinden poliçe teminat limitiyle) davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü 4.200,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın 18.03.2014 kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karar, davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemene ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı ... vekillerinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, MK’nin 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hâkimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yargılamaya hakim olan ilkelerden olan “taleple bağlılık ilkesi” 6100 sayılı HMK’nin 26.maddesinde düzenlenmiş olup, hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Davacı dava dilekçesinde, araç hasar bedeli için 4.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsilini istemiş olup mahkemece talep aşılarak 4.200,00 TL tazminata hükmedilmesi bozma nedenidir.

4-Hükme esas alınan 18.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda, aracın ikinci el piyasa rayiç değeri 22.000,00 TL, sovtaj bedelinin 8.000,00 TL olduğu belirtilmiştir. Oysa davacıya ait aracın olay tarihindeki ikinci el piyasa rayiç değeri (aracın km'si, modeli, kullanım tarzı, önceden hasarlı olup olmadığı vs hususlar bilirkişi raporunda irdelenerek belirlenmelidir.

Bu durumda Mahkemece, yukarda açıklanan ilkelere göre davacının gerçek zararının belirlemek için bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre; maddi tazminat davasında davanın kabul ve red oranına göre yargılama giderine ve davada vekille temsil edilen ...’e AAÜT’ye göre ücreti vekâlete hükmedilmemesi isabetli olmamıştır.