Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/5334 K.2019/102

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 03.10.2017 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra noksan ikmali için mahaline gönderilen dosyanın eksiklik giderildikten sonra gelmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... Özel Eğitim İnş. Taah. Nak. Gıda Tur San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında takipler yapıldığını, takiplerin semeresiz kaldığını, borçlu şirketin alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla dava konusu taşınmazını diğer davalı akrabası ...’a devrettiğini belirterek, davalılar arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar vekili, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların aralarındaki iç ilişki, taşınmazların satış tarihi ve taşınmazların satış akitlerindeki değerler ile keşif sonucunda alınan bilirkişi raporları arasındaki değer farkı olduğu, davalı şirketin dava konusu taşınmazı diğer davalı ...'a satışının davacı alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla yaptığı, açıkça kötü niyetli olduklarının, dosya kapsamındaki tüm delillerden anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu taşınmazın borçluya ait işyeri olup, işyeri devrinin İİK’nun 280. maddesine uygun olarak yapıldığının iddia ve ispat edilmemiş bulunmasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu 327 ada 14 parsel olmasına rağmen karar da ve hüküm fıkrasın da maddi hata sonucu 327 ada 70 parsel olarak belirtilmesi hatalı olup kararın bu hali ile infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Ne varki, bu husustaki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.