Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/5581 K.2019/11539

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya olarak incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... Süt ve Süt Ürünleri Gıda Tarım ve Hay. Mar. San. Tic. Paz. Ltd. Şti. aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını ileri sürerek borçlunun dava konusu taşınmazlarını diğer davalıya satışına ilişkin tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 08/02/2016 tarih 2014/9095-2016/1194 E-K sayılı kararı ile davanın 11/07/2012 tarihinde açılmış olması nedeniyle mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ve dosyanın gönderildiği İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, devri yapılan her bir taşınmazın değeri eşit olmadığı halde tapuda satış değeri olarak her bir taşınmaz için aynı değerin gösterilmiş olması nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.’nın 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Yasanın 280/1 maddesinde, malvarlığı borçlarına yetmeyen bir borçlunun, alacaklılarına zarar verme kastıyla yaptığı tüm işlemler borçlunun içinde bulunduğu mali durumun ve zarar verme kastının, işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hallerde iptale tabi olacağı öngörülmüştür.

Somut olayda davalı 3.kişi, yargılama sırasında sunduğu cevap dilekçesi ile; takip borçlusu olan şirket ile aralarında süregelen ticari ilişkinin bulunduğunu, borçludan 1.000.000 TL alacakları olduğunu, ödemelerde sıkıntı olması ve henüz vadesi gelmemiş çeklerin bulunması nedeniyle borcun bir kısmına karşılık taşınmazların borçlu tarafından kendilerine devredildiğini beyan etmiştir.