KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2018/1258 E., 2020/4002 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Asıl davada davacı vekili; kaza tarihinde zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan araç sürücüsünün kusuru ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, davalı ... tarafından kısmi ödeme yapıldığını açıklayıp bakiye zararının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Birleştirilen davada davacı vekili, müvekkilinin sürücüsü olduğu araç ile asıl dava dosyasında davacı olan ...'in sürücüsü olduğu aracın kazasında malul kalan asıl dosya davacısına davadan önce ... tarafından ödenen tazminatın müvekkilinden tahsili amacı ile aleyhine icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin sürücüsü olduğu aracın kaza tarihinde geçerli bir poliçesinin bulunduğunu, bu nedenle Güvence Hesabının sorumlu olmadığı halde yaptığı ödeme sebebi ile müvekkilinin borçlu olmadığını açıklayıp, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, kazaya neden olan aracın kaza tarihinde geçerli trafik sigortasının bulunmadığını, aracın trafik sigortacısı olduğu iddia edilen ... Sigorta A.Ş. tarafından düzenlenen poliçenin aracın satış sebebi ile iptal edildiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, Dairenin 15/12/2016 tarih, 2014/11062 Esas - 2016/11583 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl dava temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden bu dosya bakımından hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleştirilen davada davacı ...'ın davasının kabulü ile Osmaniye 2. İcra Müdürlüğünün 2012/4917 sayılı icra takip dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2018/1258, K. 2020/4002, 25 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama