Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/1580 K.2020/2187

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı,davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin işletmecisi olduğu kuru temizleme alanında faaliyet yürütülen işyerinde 16.06.2012 günü elektrik kontağı nedeni ile yangın çıktığını, 3.kişilere ait muhtelif kumaş ve tekstil ürünleri ile kuru temizleme araç ve gereçlerinin yandığını ve kullanılamaz hale geldiğini, ayrıca işyerinin dekorasyon ve bina ekipmanlarının da zarar gördüğünü, davalı ... şirketinin işyeri paket sigortası gereğince, ortaya çıkan hasardan poliçe limiti ile sorumlu olduğunu, ancak hasarın ihbar edilmesine ve hasar dosyası açılmasına rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını, ...

2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/83 D.İş sayılı dosyası ile hasar tespiti yaptırıldığını beyan ederek,belirsiz alacak davası kapsamında; hasar bedeline mahsuben 199.982,25 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 12.06.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 202.050,05 TL olarak talep edilen hasar miktarını 244.695,00 TL'sına yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemsince; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre,davanın kısmen kabulü ile,85.295,43 TL tazminatın temerrüt tarihi 27/07/2012'den itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi’nce davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.