Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/5343 K.2020/4345

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ... tarafından ZMMS sigortası ile sigortalı olan aracın karıştığı kazada 15.10.2012 tarihinde yaralandığını ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak geçici iş göremezlik tazminatı olarak 1.000,00 TL ve kalıcı iş göremezlik tazminatı olarak 1.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/190 Esas-2016/551 Karar sayılı ilamında, davacının davasının reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesince kaza ile kaza ile davacının maluliyeti arasında illiyet bağı bulunmadığından, Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen 01/12/2016 tarih, 2014/190 esas, 2016/551 karar sayılı kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.