Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/742 K.2019/12319

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili ;davalı ... şirketi nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan,dava dışı ...’ın sevk ve idaresindeki aracın 30/11/2013 tarihinde yaya olarak karşıdan karşıya geçmekte olan davacı ...’a çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazası sonucunda müvekkili ...’ın yaralandığını ve malul kaldığını belirterek; belirsiz alacak davası olarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili;kazanın meydana gelmesinde, sigortalı sürücünün kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 25.10.2016 tarih ve 2014/1139 Esas,2016/709 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne, 49.436,60 TL tazminatın davalıdan tahsiline,alacağa 14.03.2014 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından,davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.