Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/1901 K.2020/6035

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili; müvekkilinin eşi ... 03/10/2011 tarihinde işleteni ve sürücüsü olduğu araçla tek taraflı olarak yaptığı kaza neticesinde vefat ettiğini, tam ve asli kusurlu olduğunu, aracın davalı ... şirketine sigortalı olduğunu, davacının müteveffanın desteğinden mahrum kaldığını, bu nedenlerle şimdilik 10.000,00 TL destek tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş, Daire’nin 2015/3513 Esas 2017/9225 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 123.701,25 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan vefat nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13. maddesi “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile

değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez” hükmünü içermektedir.

Somut olayda mahkemece davacı yönü ile karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 2.180,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Ne var ki, Tarifenin üçüncü kısmına göre davacı yararına hükmedilmesi gereken vekalet ücretinin 12.646,10 TL olması gerekirken, 2.180,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi, doğru olmamıştır.

2-Mahkemece faiz başlangıcı hüküm fıkrasında dava tarihi olarak yazılmış, ancak dava tarihi gerekçeli kararın başlık kısmında bozma sonrası esasa kayıt tarihi olan 18.03.2018 yazılmıştır. Dava tarihinin davanın ilk açıldığı tarih olan 27.03.2014 olması sebebi ile infazda tereddüt yaratmaması için hüküm fıkrasına 27.03.2014 tarihinin eklenmesi gerekmiştir.

Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan hususlar bozma nedeni ise de; yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.