Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2262 K.2020/7070

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı ... şirketi nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan, dava dışı ... ’ün sevk ve idaresindeki aracın, müvekkillerinin eşi ve babası olan ortak murisleri ...’ın kullandığı motosikletle çarpışması neticesinde 08/07/2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, ...’ın vefat ettiğini, müvekkillerinin olay nedeniyle destekten yoksun kaldığını beyanla, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacı eş ... için 8.000,00 TL, çocuklar ...,... için ayrı ayrı 4.000,00’er TL maddi tazminatın teminat limiti ile sorumlu olmak üzere davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,

15/03/2016 tarihli talep artırım dilekçesiyle; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dava değerini davacı ... için 60.407,36 TL’ye, çocuklar ... için 28.556,37 TL’ye, ... için 28.536,37 TL’ye ve ... için 19.887,54 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesinin 23.09.2016 tarihli, 2015/151 Esas, 2016/407 Karar sayılı ilamında toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 2918 sayılı KTK 111/2. fıkrası kapsamında kısmi ödemeye ilişkin geçersizlik iddiasında bulunduğu, yargılama sırasında taraf vekillerinin anlaşması ile borcun sona erdiği, TBK’nın 28. maddesi uyarınca iradede yanılma halinden de söz edilemeyeceği, davacı talebinin KTK’nın 111/2 maddesi kapsamında kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi’nce;davacılar vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

Davacı tarafça, dava değeri, poliçe limitine göre yapılan hesaplamaya göre davacı ... için 60.407,36 TL’ye, çocuklar ... için 28.556,37 TL’ye, ... için 28.536,37 TL’ye ve ... için 19.887,54 TL’ye yükseltilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Yerel mahkemenin kararına karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

Temyize konu edilen karar davacılar ...,... aleyhine reddedilen kısım yönünden davacılar bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, verilen kararın davacılar ...,... yönünden kesin olması nedeni ile davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı ... yönünden temyiz itrazlarının incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık

bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.