Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2850 K.2020/6224

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen yerel mahkeme kararına karşı davacılar vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nce davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müteveffanın eşi ... için 50.000,00 TL müşterek çocuklar ..., ... , ... , ...'ün her biri için 25.000,00’er TL olmak üzere toplam 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... , fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 400,00’er TL, toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte bütün davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamı, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek, davanın kısmen kabulü ile maddi tazminat yönünden ... için 102.935,59 TL, ... için 19.081,69 TL, ... için 17.643,24 TL, ... için 10.443,05 TL, ... için 8.585,50 TL olmak üzere 158.688,87 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davalı ... ve Murat yönünden 158.688,87 TL'ye haksız fiil tarihi olan 05/06/2013 tarihinden itibaren, davalı ... yönünden ise temerrüt tarihi kabul edilen 13/01/2014 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine,

fazlaya ilişkin talebin reddine, manevi tazminat yönünden, davacı ... için 30.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL olmak üzere 110.000,00 TL’nin haksız fiil tarihi olan 05/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine,

fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, bu karara karşı davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde istinaf yasa yoluna başvurulmuş, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 26/09/2017 tarih ve 2014/128 esas ve 2017/594 sayılı kararının esas hakkında yeninden karar verilmek üzere HMK'nun 353/1-b,2. maddesi uyarınca kaldırılmasına,

davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararı, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davada davalı ... şirketi vekiline, Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararını temyiz etmesi üzerine, usulüne uygun şekilde 27.11.2017 tarihinde eksik harcı yatırması için muhtıra tebliğ edilmiş, muhtırada bir haftalık kesin süre verilmiş, yasal süresi içerisinde eksik temyiz harcı yatırılmadığı takdirde istinaf talebinin reddine karar verileceği ihtar edilmiş, davalı vekili yasal süresinden çok sonra 21.01.2018 tarihinde eksik harcı tamamlamış, bunun üzerine Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 12.01.2018 tarihli ek kararı ile davalı ... şirketinin istinaf talebinin reddine karar vermiştir.

Ek karar davalı vekiline 24.01.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekilince ek karara karşı temyiz yoluna başvurulmamış ve karar davalı yönünden kesinleşmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi davacılar vekilinin istinaf

başvurusunu inceleyerek karara bağlamış ve karar ilamı 04.03.2019'da davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili 09.03.2019 tarihinde kararı temyiz etmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.