KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2019/6395 E., 2020/4432 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, 20.03.2011 tarihinde, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın müvekkilinin sevk ve idaresindeki elektrikli bisiklete çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını, bisikletinin hasar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan ve 5.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuş; diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulü ile 100,00 TL hasar tazminatının 20.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan ve 2.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davacı vekilince manevi tazminat talebinin sigorta şirketi dışındaki davalılara yöneltilmesi ve diğer davalıların da vekil ile temsil edilmemesi nedeniyle reddedilen manevi tazminata ilişkin vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması
bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinden hükmün, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2019/6395, K. 2020/4432, 7 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama