Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/276 K.2015/6947

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın suçlamaları kabul etmemesi, tanıklar I.. E.. ve H.. E..'ün soruşturma aşamasında sanığın hakaret ettiğine ilişkin ifadelerinin bulunmaması ve tanık I.. E..'ün kovuşturma aşamasındaki beyanında sanığın katılana küfrettiğini belirtmesi karşısında, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, sanığın atılı hakaret suçunu işlediğine dair hangi somut delillere dayanıldığı ve hangi anlatıma hangi gerekçeyle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanığın savunmasında arkadaşlarıyla birlikte yürüdüğü sırada katılanın yanlarına geldiğini ve kız kardeşime neden bakıyorsunuz diye sorduğunu, bakmadıklarını söylemelerine rağmen kendisine küfür ettiğini belirtmesi karşısında, katılanın, kız kardeşine laf atıldığı için sanıkların yanına giderek birşey mi var dediğini ifade ettiği, olay sırasında katılanın yanında bulunan tanıklar I.. E.. ve H.. E..'ün ise soruşturma aşamasında laf atma olayını duymadıklarını belirttikleri anlaşıldığından, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de gözetilerek, sonucuna göre yaralama suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,