Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/30359 K.2017/6203

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanık ... hakkında bir temyizin bulunmadığı ve sanıklar hakkında katılanlara yönelik hakaret suçundan dolayı zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılabileceği belirlenerek dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıkların birden fazla kişiyle birlikte ve birden fazla görevliye karşı görevi yaptırmamak için direnmesine karşın TCK'nın 265/3 ve 43. maddelerinin uygulanmaması,

2- Sanık ...'e ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 265/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanıkların, katılanlara yönelik yaralama eylemlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olduğunun anlaşılması karşısında, yaralama suçundan “karar vermeye yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması gerekirken “beraat” kararı verilmesi,

4- Sanıkların 27/05/2013 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nın 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

5- TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve yine aynı Kanunun 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,