Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/45222 K.2017/9992

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın suç tarihinde hükümlü olduğu cezaevinden eski eşini arayarak mağdurlar hakkındaki hakaret içerikli sözleri yalnızca eski eşine söylemesine karşın, bahse konu sözlerin ses kaydına alındığı, bu hususun sanık tarafından bilindiği ve dile getirildiği, suça konu hakaretlerin cezaevi görevlileri tarafından tutanak altına alındığı, bu suretle olay kapsamında mağdurun yokluğunda gerçekleşen hakaret suçunun TCK'nın 125/1-son cümlesinde düzenlenen birlikte ya da dağınık en az üç kişi ile ihtilat unsurunun gerçekleştiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-) Sanığın hakaret eylemini, mağdurlara karşı aynı suç işleme kararı kapsamında tek fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, mağdur sayısınca hüküm kurulması,

3-) Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 125/1. maddesi uygulanmadan doğrudan TCK'nın 125/3-a madddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi,

4-) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,