Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/11024 K.2018/11794

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıkların, “polis ...’ün kendilerine hakaret ettiği, bu polisin sopa ile üzerlerine yürüdüğü, sanık ... ....’in, yavru köpeğini araç çekileceği için araçtan indirdiği, köpeği polislerin üzerine yürütmediği” yönündeki savunmaları, katılan polislerin ise “sanık ... ....’in, araçtan indirdiği köpeği tasmasını çözerek üzerlerine yürüttüğü, uyarılara rağmen köpeğin tasmasını bir süre takmadığı, köpeğin etraflarında dolandığı, sanık ...’ın ise kendilerini tehdit ettiği” biçimindeki anlatımları karşısında, görgü tanığı bulunmayan olayda, olay anına dair dosyada bulunan kamera görüntülerine dair CD’nin çözümü yaptırılıp incelendikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)İki sınır arasında temel cezanın belirlenmesinde suçun işleniş biçimi, faillerin kasta dayalı kusurlarının yoğunluğu, olayın meydana geliş şekli ile maddede öngörülen cezanın alt sınırının nazara alınması gerektiği, suça konu eylemlerin niteliği, olayın gelişimi ile failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı gibi hususlar dikkate alınarak sanık ... .... hakkında adalet, hak ve nesafet kuralları ve “orantılılık” ilkesiyle bağdaşmayacak şekilde karar verilerek fazla cezaya hükmedilmesi,

b)Sanık ...’ün, görevlerini yapmak isteyen polislerin üzerine yürüttüğü köpeğin, görevi yaptırmamak için direnme suçunda araç olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında, TCK’nın 6. maddesi kapsamında silah olarak değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

d)TCK’nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözardı edilmesi,