Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/13492 K.2018/14643

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1- TCK'nın 232. maddesinde düzenlenen kötü muamele suçunun oluşması için mağdura yönelik fiillerin süreklilik arz etmesi ve kanunda düzenlenen fiillerden farklılaşması gerektiği, her türlü kötü muamelenin bu suçun oluşmasını olanaklı kılmayacağı, yarı aç veya susuz bırakma, uyku uyutmamak, zor koşullarda çalışmaya mecbur bırakmak gibi eylemlerin bu suça örnek olabileceği göz önüne alınmalıdır.

Sanığın, oğlu olan mağduru dövdüğü, mağdura aşağılayıcı sözler söylediği ve çalıştırıp kazandığı parayı elinden almak suretiyle kötü muamelede suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmış ise de, mağdur beyanında geçen suç tarihinden önceki yaralama, hakaret ve aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali niteliğindeki eylemlerinin ayrı ayrı suçlar oluşturması, başkaca kötü muamele suçundan cezalandırmayı mümkün kılan suç unsurunun iddianame kapsamında gösterilmemesi karşısında, sanığın bu suçtan yasal olmayan gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de

a) Soruşturma evresinde farklı bir adreste ikamet ettiğini söyleyen mağdura, duruşma gününü bildiren davetiyenin babası olan sanığın adresine tebliğ edildiği anlaşıldığından, mağdurun usulüne uygun bir şekilde duruşmalardan haberdar edilip, davaya katılma ve CMK'nın 234. maddesindeki haklardan yararlanma imkanı sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması,

b) Soruşturma evresindeki anlatımlardan olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tanık ... ... ve ... ... usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

c) Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,