Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/2964 K.2018/2097

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, ceza infaz kurumundaki koğuşunun değiştirilmesi nedeniyle, eski koğuşuna yeniden geçme talebini iletmek için koğuş ziline bastığı, kapıya gelen infaz koruma memuru katılanın, kendilerinin bu konuda yetkili olmadığını ve dilekçeyle bu hususta talepte bulunabileceğini belirtmesi üzerine sanığın sarfetmiş olduğu sözlerin, katılanın görevini engellemeye yönelik olmayıp, olaydan duyduğu kızgınlıkla gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın, TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek, görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükümlülük kararı verilmesi,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,