Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/3270 K.2018/5281

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapılmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın mağdura yönelik kısa zaman aralığı içerisinde iki adet mesaj gönderme şeklindeki eyleminde ısrar öğesinin ne şekilde oluştuğu, sanık tarafından huzur ve sükunu bozma kastıyla hareket edildiği kanaatine nasıl varıldığı açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın katılan ...ın facebook hesabına mesaj atarak yalnızca bu katılana yönelik huzur ve sükunu bozma eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebi bulunan sanık yönünden CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,