Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/67 K.2018/1139

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve O Yer Cumhuriyet Savcısının, yalnızca hakaret suçunu temyiz davasına konu ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olayın gelişimi ve suçun sübutuyla ilgili olarak, katılan ile tanıkların ifadeleri arasında esasa etkili farklılıklar bulunduğunun anlaşılması karşısında, anlatımlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a- Suçun işlendiği yerin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesinden sonra, sanık hakkında, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b- TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, “suçun işleniş biçimi, kastının yoğunluğu” gibi maddedeki bazı ibarelerin tekrarlanması suretiyle, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla belirlenmesi,