Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/7490 K.2018/10581

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...'ın 02/07/2010 tarihli duruşmada “polis memurları bana küfür ettiler ve beni darp ettiler” şeklindeki savunması ile adli raporu ve incelenen güvenlik kamerası görüntüleri karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Katılan ...'ın polis memurlarının kendisini yaraladığı şeklindeki savunması ile bu beyanı doğrulayan adli raporu ve düzenlenen bilirkişi raporunda polis memurları ile sanık arasında karşılıklı darbelerin meydana geldiğinin ve polis memurlarından birisinin tekme salladığının tespit edilmesi yine soruşturma aşamasında alınan 03/12/2009 tarihli bilirkişi raporunda ise katılanın polis memurlarınca zor kullanılmak suretiyle tartaklandığının belirlenmesi karşısında olay tarihi ve saatinde hastane acil servisinde olaya tanıklık eden görevli personel de dinlenilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanıkların beraatine karar verilmesi.

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,