Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2016/8133 K.2018/8962

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza verilmesinden vazgeçilmesi hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Karşılıklı hakaret eylemi yönünden, TCK’nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” yerine “ceza vermekten vazgeçilmesine” biçiminde anılan Kanun maddesinde öngörülmeyen bir karar türüyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “ceza vermekten vazgeçilmesine," ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza vermekten vazgeçilmesine dair hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ...'nin üzerine atılı hakaret suçunun TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı suçu oluşturması ve yargılama aşamasında mağdur sanık ...'nın şikayetinden vazgeçmesi karşısında, TCK'nın 73/4, CMK'nın 223/8. madde ve fıkraları uyarınca, hakaret suçundan dolayı açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,